სიროკო

თბილი სამხრეთ-აღმოსავლეთის ქარი, რომელიც საჰარას უდაბნოში წარმოიშობა და დაკავშირებულია დაბალი წნევის სისტემებთან, რომლებიც სამხრეთ ხმელთაშუა ზღვასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში გადაადგილდება. სიროკოს მიერ თავდაპირველად გადაადგილებული ჰაერი, თბილი ყოფნის გარდა, მშრალი და მტვრიანია, თუმცა ხმელთაშუა ზღვის წყლებზე საზღვაო გზაზე თანდათან ტენით ივსება და ძალიან ნოტიო ქარად იქცევა სიცილიაში, მალტასა და იტალიის ნახევარკუნძულის სამხრეთში. მისი ეტიმოლოგიური წარმოშობა ლათინურ სიტყვას syriacus უკავშირდება, რომელიც ძველ რომაელთა მიერ სამხრეთ-აღმოსავლეთის ქარისთვის მიცემული სახელი იყო, რომელიც, მათთვის, სირიიდან მოდიოდა. იბერიის ნახევარკუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთის სიახლოვე საჰარასთან განაპირობებს, რომ სიროკო იქ თბილი, მშრალი, მტვრიანი ქარის სახით ჩადის, რომელიც ჰაერს ძლიერ ამღვრევს, იწვევს ბურუსს და ხილვადობას მნიშვნელოვნად ამცირებს.

დაკავშირებული ტერმინები: ჩერგუი