ชั้นขอบเขตดาวเคราะห์

ชั้นอากาศที่สัมผัสกับพื้นผิวโลก อยู่ภายใต้อิทธิพลของพื้นผิวนั้น และตั้งอยู่ใต้บรรยากาศอิสระ การเคลื่อนที่ภายในชั้นนี้ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากแรงเสียดทานกับพื้นผิวดังกล่าว ความหนาของมันแปรผันได้ อยู่ระหว่าง 500 ถึง 1000 เมตร แม้ว่านักวิชาการบางคนจะกำหนดขอบเขตบนไว้ที่ระดับความสูง 1500 เมตร ส่วนล่างสุดของมันเป็นชั้นปั่นป่วน (turbulent layer) ในขณะที่เหนือขึ้นไปคือชั้นเอกมันหรือชั้นเสียดทาน (Ekman หรือ friction layer) ซึ่งอิทธิพลของแรงเสียดทานลดลงอย่างรวดเร็วตามความสูง ชั้นขอบเขตดาวเคราะห์ (PBL) มีชื่อเรียกต่าง ๆ เช่น ชั้นผสม (mixing layer) ชั้นพาความร้อน (convective layer) ชั้นเชิงกล (mechanical layer) หรือชั้นขอบเขตบรรยากาศ (atmospheric boundary layer) มักถูกเรียกด้วยตัวย่อที่ให้ไว้ในเนื้อหา หรือคำย่อภาษาอังกฤษที่เทียบเท่ากัน (PBL [Planetary Boundary Layer], ABL [Atmospheric Boundary Layer], CBL [Convective Boundary Layer], ML [Mixed Layer]...)