ผู้เดินในเมฆ

คำศัพท์เชิงวิชาการ ซึ่งใช้ครั้งแรกโดยกวีชาวนิการากัว รูเบน ดาริโอ (Rubén Darío, 1867-1916) ที่บรรยายถึงบุคคลที่ชอบฝันกลางวัน ไม่สัมผัสกับความเป็นจริง ซึ่งมักถูกกล่าวว่ามี "หัวอยู่ในเมฆ" นอกจากนี้ยังใช้กับผู้ที่สังเกตเมฆเพื่อความเพลิดเพลินล้วน ๆ เพื่อความสนุกสนานเท่านั้น ในหลายกรณีถ่ายภาพเมฆด้วย เมื่อพิจารณาจากรากศัพท์ของคำนี้ (Néfele [Nεφέλη] จาก néfos [เมฆ] และ bata จาก bates [βάητς]) จึงแปลตรงตัวว่า "ผู้ที่เดินผ่านเมฆ"