ดัชนีการยกตัว

ดัชนีเชิงทฤษฎี ซึ่งในวิชาแอโรโลยีรู้จักกันในชื่อย่อ LI (Lift Index) ซึ่งช่วยให้สามารถประเมินระดับความไม่เสถียรของบรรยากาศจากข้อมูลที่ได้จากการหยั่งอากาศด้วยวิทยุหยั่งอากาศ (radiosonde) นิยามเป็นผลต่างเชิงพีชคณิตระหว่างอุณหภูมิที่สังเกตได้ที่ระดับ 500 hPa (ระดับกลางของโทรโพสเฟียร์) กับอุณหภูมิที่ฟองอากาศซึ่งลอยตัวขึ้นแบบอะเดียแบติกจากใกล้พื้นผิวโลกจะมีเมื่อไปถึงระดับนั้น หากดัชนีเป็นบวก (LI > 0) สภาพแวดล้อมมีเสถียรภาพทางเทอร์โมไดนามิกส์ และความเป็นไปได้ที่การพาความร้อนจะถูกกระตุ้นและพายุจะก่อตัวมีน้อยมาก ค่าลบของดัชนีการยกตัว (LI < 0) บ่งชี้ว่ามีความไม่เสถียร ยิ่งค่าเป็นลบมากเท่าใด การพาความร้อนก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น สำหรับค่า LI ระหว่าง 0 ถึง –3 อากาศไม่ค่อยไม่เสถียรทางเทอร์โมไดนามิกส์มากนัก ดังนั้นพายุใด ๆ ที่อาจก่อตัวขึ้นจะไม่รุนแรงมากนัก หากดัชนีการยกตัวมีค่าระหว่าง –3 ถึง –6 พายุอาจมีความรุนแรง สำหรับค่าระหว่าง –6 ถึง –9 ความไม่เสถียรของบรรยากาศมีความโดดเด่น เอื้อต่อการพัฒนาของพายุรุนแรง โดยมีโอกาสสูงที่จะเกิดลูกเห็บ ท้ายที่สุด หาก LI < –9 สภาพแวดล้อมจะมีความไม่เสถียรอย่างรุนแรง เอื้อต่อการพัฒนาของซูเปอร์เซลล์และทอร์นาโด