Ҳало

Номест, ки маҷмӯи падидаҳои оптикиро, ки дар атмосфера дар натиҷаи шикаст ва инъикоси нур дар кристаллҳои ях, ки дар он муаллақанд, ба вуҷуд меоянд, муттаҳид мекунад, алахусус кристаллҳое, ки абрҳои баланди навъи сирусшаклро ташкил медиҳанд. Он метавонад шакли ҳалқа, камон, сутун ё чароғ дошта бошад. Таҳти номи умумии «ҳало» ҳалои оддӣ маълум аст, зеро он аз ҳама маъмултар аст. Онро инчунин серко меноманд. Ҳалои моҳӣ ва офтобӣ вуҷуд дошта метавонад. Аввалӣ дар зимистон нисбат ба тобистон ва дар арзҳои баланд нисбат ба пасттар зудтар мушоҳида мешавад.