რეკურვატურა

მიმართულების ცვლილება, რომელსაც განიცდის ატლანტის ოკეანეზე მოძრავი ქარიშხლების უმეტესობა და წყნარ ოკეანეში ტაიფუნები, რომლებიც, საწყის ეტაპზე დასავლეთისკენ ან დასავლეთ-ჩრდილო-დასავლეთისკენ მიმავლები, ჩრდილო-დასავლეთისკენ, ჩრდილოეთისკენ და საბოლოოდ ჩრდილო-აღმოსავლეთისკენ უხვევენ და საერთო ჯამში პარაბოლის ფორმის ტრაექტორიას ხაზავენ. მეტეოროლოგმა და მღვდელმა ბენიტო ვინიეს მარტორელმა (1837-1893), ჰავანის (კუბა) ბელენის კოლეჯის ყოფილმა დირექტორმა, პირველმა მოიხსენია ეს ტერმინი ციკლონური ტრანსლაციის თავის მეორე კანონში, რომელშიც მან განედი, რომელზეც ქარიშხალი რეკურვატურას (ან recurvatura) განიცდის, წელიწადის დროს დაუკავშირა.