กลิ่นดินหลังฝน

คำที่แปลตรงตัวว่า "แก่นสารของหิน" และใช้อธิบายกลิ่นของฝนเมื่อตกลงบนพื้นดินแห้ง ซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในนามกลิ่นดินเปียก คำนี้ถูกเสนอขึ้นในปี ค.ศ. 1964 โดยนักธรณีวิทยาชาวออสเตรเลียสองคน ซึ่งเชื่อมโยงกลิ่นนั้นกับการหลั่งสารคล้ายน้ำมันจากพืชบางชนิด เมื่อพืชเหล่านั้นเผชิญกับความเครียดจากการขาดน้ำที่เกิดจากภัยแล้ง น้ำมันดังกล่าวถูกดูดซับไว้บนพื้นผิวหินและดินเหนียว และเมื่อฝนตกลงมา มันจะถูกปลดปล่อยสู่อากาศ พร้อมกับสารที่มีกลิ่นอื่น ๆ เช่น จีออสมิน (geosmin) ก่อให้เกิดกลิ่นอันเป็นลักษณะเฉพาะของฝน